Powrót na stronę główną

Radix


Szukaj w serwisie:

Język obsługi bazy:


Wypożyczalnia
koncentratorów tlenu

STRONA GŁÓWNA BAZA SUROWCÓW FITOCHEMIA ALKALOIDY
Folium Flos Herba Fructus Semen Cortex Radix Rhizoma Varia

Saponariae radix
Korzeń mydlnicy FP IV

Radix Saponariae style=

 

Powiększ zdjęcie
ang.:  Soapwort root
syn.:  Mydlik
 
Roślina: 
 
Saponaria officinalis L. - Mydlnica lekarska Zdjęcia rośliny
Rodzina:  Caryophyllaceae - goździkowate

Opis surowca: 

Surowiec stanowią podziemne części mydlnicy lekarskiej zebrane w okresie późnej wiosny lub wczesnej jesieni.

Związki czynne: 

Zawiera saponiny trójterpenowe o nazwie saporubina. Są to przede wszystkim glikozydy gipsogeniny lub jej kwasu. Innymi składnikami są polisacharydy oraz substancje tłuszczowe.
 

Działanie: 

Expectorans, secretolytycum, cholagogum et cholereticum.
Saponiny zawarte w surowcu podrażniają błony śluzowe, pobudzając ich czynności wydzielnicze, w szczególności błon gardła i oskrzeli, co prowadzi do rozrzedzenia zalegającego śluzu i wyzwolenia odruchu kaszlu. Wyciągi z surowca wzmagają wytwarzania żółci i uwalnianie jej. Małe dawki wodnych wyciągów ułatwiają wchłanianie substancji w przewodzie pokarmowym, poprzez obniżanie napięcia powierzchniowego. Niektóre ze źródeł twierdzą, że surowiec zwiększa wydzielanie potu i moczu przez co ułatwia usuwanie toksycznych substancji z organizmu.
Dawniej surowiec był używany jako substytut mydła. Obecnie bywa składnikiem kosmetyków do skóry i szamponów.
Wskazania: Środek wykrztuśny w nieżytach górnych dróg oddechowych z zalegającą wydzieliną.
Uwagi: Nie stosować w nieżycie i chorobie wrzodowej żołądka. Surowiec, zwłaszcza w większych dawkach może powodować podrażnienia błon śluzowych żołądka i jelit.
 

Stanowiska: 

Występuje w Azji i Europie. W Polsce powszechna. Surowiec pochodzi ze stanu naturalnego i z upraw.

Wygląd  zewnętrzny: 

Korzenie mają średnicę około 1 cm i są lekko bruzdowane, czerwonobrunatne. Przełam korzenia jest ziarnisty z widoczną cienką warstwą korową i szerokim żółtym walcem osiowym.
Smak jest drapiący, gorzkawy.

Cechy  anatomiczne: 

Korzeń ma budowę wtórną, zachowaną wąską część rdzeniową i wyraźnie widoczną część sitową. Korzeń otacza warstwa korka. W komórkach miękiszowych rdzenia i kory wtórnej występują duże gruzły, a niekiedy piasek szczawianu wapnia. W surowcu brak ziaren skrobi.
Stężony kwas siarkowy barwi na żółto, a następnie na pomarańczowo i różowo-fioletowo.

  


Ostatnia aktualizacja: 2014-01-11


Webmaster Ejsmont Łukasz | Reklama
©2005-2011 Farmakognozja Online